تبلیغات اینترنتیclose
مراحل خشک کردن برنج
  • آذر

    مراحل خشک کردن برنج


    ارسال شده توسط: marketabad

    الف) خشک کن های نوع بستر ثابت8                                                                             

    خشک کن های بستر ثابت در ابعاد و ظرفیت های مختلف ساخته می شوند. خشک کن های با ظرفیت کم (1 تا 2 تن) معمولاً در واحدهای کوچک استفاده می شوند. عمق شلتوک در آنها معمولاً بین 6/0 تا 2/1 متر متغیر می باشد. عملیات خشک کردن می تواند در مدت زمان کوتاه (چند ساعت) یا طولانی (بالغ بر 24 ساعت) انجام شود. در این خشک کن ها یک صفحه مشبک عبور هوای گرم را به توده شلتوک امکان پذیر می سازد. مقدار دبی در این آزمایش 50 متر مکعب در دقیقه به ازاء هر تن محصول و درجه حرارت 43 درجه سانتی گراد می باشد. از ویژگی های این نوع خشک کن ها تغییر دبی هوا و حداکثر عمق شلتوک در محفظه می باشد.

    سطح ثابت شبکه ها حداقل 10% و ترجیحاً از کل سطح کف مخزن را تشکیل می دهد. در بعضی از خشک کن های با ظرفیت بالا غالباً بیش از یک دمنده استفاده می شود.

    نوع دیگر خشک کن بستر ثابت خشک کن با محفظه مدور می باشد. در این خشک کن ها، هوای فشرده ایجاد شده توسط دمنده از طریق صفحه مشبک پاییینی توده دانه اعمال می شود. جهت یکنواختی عمل خشک کردن ممکن است از وسایل همزن استفاده شود. هوای خشک از بیرون مکیده شده و به شلتوک اعمال می شود. هوای مرطوب نیز از طریق قسمت فوقانی محفظه خارج می شود. دراین نوع سیستم معمولاً از هیتر های کمکی نیز استفاده می شود.

    ب) خشک کن های جریان مداوم9

    این نوع خشک کن ها به دو صورت اختلاطی و غیر اختلاطی وجود دارند. در فاصله ای که بین دو صفحه وجود دارد رطوبت محصول گرفته می شود. خشک کن به نحوی عمل می کند که مدت زمان مرحله عبور شلتوک از خشک کن 15 دقیقه طول می کشد. در این سیستم عمل اختلاط در هنگام تخلیه و انتقال از خشک کن صورت می گیرد. درجه حرارت هوای خشک کن 45 درجه سانتی گراد می باشد.

    خشک کن نوع اختلاطی از نظر طراحی مشابه غیر اختلاطی می باشد. در این نوع خشک کن ها با استفاده از سیستم های مخصوصی دانه های شلتوک کاملاً مخلوط می شوند. نحوه قرار گیری پره های متفاوت باعث اختلاط کامل دانه ها در حین سقوط به سمت پایین می شود. درجه حرارت 66 درجه سانتی گراد بوده و سرعت هوا کمتر است (50 تا 95 متر مکعب در دقیقه به ازای هر تن محصول). در نوع غیر اختلاطی چون دانه ها به صورت مستقیم به طرف پایین حرکت می کنند، لذا دانه های نزدیک به دریچه ورودی هوا رطوبت کمتری نسبت به دانه های نزدیک به دریچه خروجی هوا دارند. از این رو بطور یکنواخت خشک نمی شوند.

    ج) استراحت دهی10

    چناچه رطوبت سطحی دانه سریعاً کاهش یابد، به دلیل انتقال آب از بخش های داخلی دانه به سطح آن، لایه های بیرونی چروکیده و منقبض شده و در اثر بکارگیری درجه حرارت بالا حین خشک کردن، انبساط ناشی از فشارهای درونی منجر به شکاف برداشتن دانه و خرد شدن در طول عملیات تبدیل می گردد. استراحت دهی یکی از روش هایی است که عموماً برای غلبه بر تنش های داخلی و کاهش ترک خوردگی مورد استفاده قرار میگیرد. خشک کردن چند مرحله ای روشی است که در آن بین هر مرحله، شلتوک از خشک کن خارج و به داخل سیلوهای استراحت منتقل می گردد تا رطوبت بخش مرکزی به آرامی به سطح دانه انتقال یابد. در این حالت، حذف رطوبت به راحتی انجام خواهد شد. بکارگیری روش اخیر باعث کاهش مصرف سوخت، افزایش ظرفیت کاری خشک کن ها و افزایش درصد برنج سالم تولیدی می گردد. طی هر مرحله از خشک کردن، شلتوک به مدت 15 تا 30 دقیقه در تماس با هوای گرم قرار گرفته و فقط 1 تا 3 درصد از رطوبت آن کاسته می شود. مدت زمانی نگهداری شلتوک در سیلوهای استراحت بین 4 تا 24 ساعت متغیر می باشد. این سیستم در صورتی اقتصادی است که 24 ساعته کار کند و انتهای زمانی مربوط به تخلیه در آن باید به حداقل ممکن باشد.

    د) روش نیم جوش کردن11

    در این روش شالی قبل از ورود به سیستم و ماشین آلات تبدیل برنج در مجاور بخار آب و یا آب جوش خیسانده می شود. سابقه عملی روش نیم جوش از گذشته در قسمتی از قاره آسیا و آفریقا رایج بوده و امروزه در برخی از کشورهای اروپایی و آمریکا متداول است.

    این روش تولید موجب بالا رفتن مقاومت برنج در برابر فشار در مراحل تبدیل شالی به برنج و در نهایت ارتقاء راندمان تولید می گردد. عمل پوست کندن شالی آسانتر و عمل جداسازی سبوس مشکل تر می شود علاوه بر آن این فرایند سبب بروز تغییرات فیزیکی، شیمیایی و زیبایی ظاهری برنج می گردد.

    طی مراحل تبدیل در روش نیم جوش مقدار موثری از ویتامین ها و پروتئین موجود در پوسته و سبوس برنج به بافت نشاسته ای منتقل می گردد. برنج تولید شده با روش نیم جوش در مرحله پخت، ری یا دم پخت12 بیشترداشته و نشاسته کمتری به آب منتقل می شود. گرچه تغییرات بعمل آمده در روش نیم جوش، ضمن افزایش ارزش غذایی برنج موجب ارتقاء راندمان در مراحل تبدیل می گردد، لیکن طعم خاص بوجود آمده در آن برای ذائقه عموم مناسب نبوده و فقط در مناطقی که بطور سنتی مورد مصرف قرار گرفته رایج می شود.

    فرایند حرارتی مرطوب شلتوک که در زبان انگلیسی بنام پاربولینگ خوانده شده بصورت سیستمی ابتدایی در مشرق زمین متداول و امروزه نیز به همان شکل قبلی یا در برخی از کشورهای پیشرفته به روش های مدرن مطرح میگردد. نیم جوش یا نیم پز کردن شلتوک برنج طی سه مرحله اساسی به شرح ذیل انجام می گردد.

    خیساندن شلتوک در آب به منظور افزایش رطوبت تا حدود 33 درصد
    اعمال فرآیند حرارتی شلتوک خیس شده که معمولا توسط بخار انجام که طی آن تغییرات فیزیکی و شیمیایی دانه کامل و منجر به زیبایی شکل دانه برنج می گردد.
    خشک نمودن شلتوک تا سطح رطوبت مناسب جهت آسیاب نمودن.

    تقریباً 25% شلتوک تولید شده در دنیا و 60% شلتوک هندوستان تحت عملیات پاربویل قرار گرفته و سبوس حاصله از این شلتوک می تواند مستقیماً جهت تولید روغن خوراکی مورد مصرف قرار گیرد. در جنگ جهانی دوم چندین روش در کشورهای اروپایی و آمریکا تکامل یافته که اخیراً توسط همین روش ها، کشورهای آمریکا، اروگوئه، برزیل، آرژانتین، در سطح تجارت بین الملل مبادرت به تولید این فرآورده می نمایند. بطوریکه در کشورهای اروپایی برنج دانه بلند حاوی آمیلوز بالا بندرت کشت شده، اما ایتالیا عمده تولید کننده این محصول در اروپا می باشد. در حالی که کشورهای شمال غربی آسیا بخصوص تایلند و مالزی جزء بزرگترین تولید کنندگان برنج پاربویل محسوب می گردند و سالیانه مقادیر زیادی از محصول تولید شده خود را به کشورهای اروپایی صادر می نمایند.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,

ورود کاربران

آخرین مطالب ارسالی

خبرنامه

مطالب پربازدید

آرشیو

آمار بازدید