تبلیغات اینترنتیclose
خرید و فروش محصولات کشاورزی
  • آذر

    مراحل کاشت، داشت، برداشت برنج


    ارسال شده توسط: marketabad

    3- مرحله کشت زمین اصلی

    عمق کاشت 3-2 سانتی متر مناسب است.
    تعداد نشا در کپه: 4-2 عدد در هر کپه برای ارقام محلی و ارقام اصلاح شده، برای هیبرید 2-1 عدد در هر کپه
    فاصله کاشت در ارقام محلی 20×20 و در ارقام اصلاح شده و هیبرید 250×25 سانتی متر
    قابل ذکر است بر اساس دستوالعمل ارقام جدید اصلاح شده ممکن است فاصله کشت بیشتر باشد.

    4- مراحل داشت برنج

    1. مراحل داشت خزانه

    آبیاری: در مرحله 3 برگی لازم است مرحله به مرحله بویژه در روزهای گرم نسبت به هوادهی و مطابقت دادن گیاهچه به شرایط آب و هوایی طبیعی اقدام نمود.
    هوا دهی: در چند روز اول بذرپاشی نباید روی بستر آب باشد. معمولاً رطوبت گل برای جوانه زدن کافی می باشد. در صورت نیاز در صبح ها به کرتها آب رسانده و بلافاصله زهکشی شود تا روی بستر اب قرار نگیرد. پس از دو تا سه برگه شدن و همزمان با هوادهی گیاهچه ها باید پای بوته ها آب وجود داشته باشد. لازم است تا از ماندابی شدن بستر خزانه جلوگیری شود.
    کوددهی: باقیمانده کود اوره در یک تا دو نوبت به صورت سرک مصرف شود با این یادآوری که فاصله زمانی بین اخرین نوبت مصرف سرک و انتقال نشا به زمین اصلی باید حداقل یک هفته یا بیشتر باشد.
    مبارزه با علف های هرز: پس از اینکه خزانه آماده بذرپاشی شد در کرت ها به ارتفاع 3-2 سانتی متر آب وارد کرده و سم علف کش توصیه شده حفظ نبات بصورت قطره پاشی، در سطح مورد نظر پخش می گردد. بعد از 4-3 روز، آب کرت ها خارج می گردند و به مدت 5-4 ساعت کرت ها با آب شستشو داده شده و سپس بذر پاشی می گردد. در صورت مشاهده علف های هرز در مرحله 4-3 برگی بهتر است بصورت دستی با علف های هرز مبارزه شود.

    2. مراحل کشت زمین اصلی

    کودپاشی در مزرعه: بطور کلی تمامی ارقام (محلی و اصلاح شده) 20 کیلوگرم کود اوره برای تولید یک تن شلتوک برنج باید مصرف شود به شرطی که کاه پس از برداشت برنج از زمین خارج نشده و سوزانده نشود. چنانچه کاه در مزرعه سوزانده می شود و یا به عنوان علوفه، از مزرعه خارج می شود. مصرف 30 کیلوگرم کود اوره برای تولید یک تن شلتوک ضروری است. یعنی اگر کشاورزی بر اساس تجربه می داند که رقمی که کشت کرده است حدود 4 تن در هکتار عملکرد تولید می کند حدود 80 تا 120 کیلوگرم باید کود اوره مصرف کند.

    مقدار مصرف کود فسفر:بطور کلی برای تولید هر تن شلتوک 15 کیلوگرم کود سوپرفسفات تریپل توصیه می شود یعنی برای رقمی با عملکرد 6 تن در هکتار حدود 90 کیلوگرم در هکتار کود سوپرفسفات تریپل مصرف شود.

    مقدار مصرف کود شیمیایی: در صورتی که کاه از مزرعه خارج می شود برای تولید هر تن شلتوک 25 کیلوگرم کود سولفات پتاسیم باید مصرف شود برای رقمی با عملکرد 6 تن در هکتار حدود 150 کیلوگرم کود سولفات پتاسیم ضروری است. در صورتی که کاه در مزرعه باقی بماند و با خاک مخلوط شود برای تولید هر تن عملکرد دانه حدود 10 کیلوگرم کود سولفات پتاسیم لازم است.یادآوری: چنانچه کود دامی در زمین مصرف شود بسته به نوع کود دامی از مقدار مصرف کودهای شیمیایی بر اساس توصیه های فوق باید کاسته شود. در صورتی که مزرعه مورد نظر زیر کشت شبدر بوده باشد نیازی به مصرف کود اوره پایه برای ارقام محلی نمی باشد و مقدار مصرف کود اوره برای ارقام پرمحصول (اصلاح شده) به نصف کاهش می یابد. اگر قرار باشد ارقام محلی کشت شوند از زیر خاک نمودن چین آخر شبدر باید اجتنباب شود. در صورتی که قرار باشد چین آخر شبدر با خاک مزرعه مخلوط شود (برای ارقام پرمحصول) این کار باید حداقل دو هفته قبل از نشاکاری صورت گیرد.40 درصد کود اوره برای تمامی ارقام قبل از نشاکاری در مزرعه بدون آب مصرف شده و سپس با شصت پر تیلر با خاک مخلوط می گردد.نوبت اول مصرف سرک کود اوره برای ارقام محلی درست قبل از وجین اول و نوبت دوم حدود 30 روز پس از نشاکاری است. برای ارقام پرمحصول و هیبرید نوبت اول سرک کود اوره چهار هفته پس از نشاکاری و نوبت دوم سرک حدود 40 روز پس از نشاکاری می باشد. به هنگام مصرف کود سرک اوره، ورودی و خروجی آب مزرعه باید بسته بماند. از نمودار رنگ برگ (LCC) می توان برای تشخیص زمان درست مصرف کود سرک اوره استفاده کرد. این وسیله را از دو هفته پس از نشاکاری تا اوایل مرحله گلدهی و به فواصل زمانی 10 روز می توان استفاده نمود. زمان مصرف کود فسفره: تمام کود فسفره بصورت پایه و همراه با سایر کودهای پایه مصرف شده و با خاک مخلوط می شود منبع کود فسفره، سوپر فسفات تریپل است.زمان مصرف کود پتاسیمی (سولفات یا کلرور) حداقل باید در دو نوبت مصرف شود. نصف کود توصیه شده قبل از نشاکاری و به صورت پایه و نصف باقیمانده در ارقام محلی حدود 30 روز پس از نشاکاری و در ارقام پرمحصول 40 روز پس از نشاکاری (یعنی در هر دو دسته ارقام محلی و پرمحصول همراه با نوبت دوم کود سرک اوره) باید مصرف شود. اگر چه مصرف کود پتاسیمی در هر نوبتی که کود اوره به صورت سرک مصرف می شود نیز مناسب بوده و قابل توصیه است.

    خرید و فرو ش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آذر

    مراحل کاشت، داشت، برداشت برنج


    ارسال شده توسط: marketabad

    - مرحله کاشت خزانه

    تراکم: حدود 150-100 گرم بذر در متر مربع مناسب است. البته بر اساس نوع رقم کمی تفاوت دارد که با نظر کارشناس یا محقق اقدام شود. برای رقم هیبرید 50 گرم در متر مربع توصیه می شود.
    مساحت: به ازای هر هکتار کشت برنج 250 تا 300 مترمربع خزانه مفید مورد نیاز است و به صورت جوی پشته (ایستگاهی) توصیه می شود.
    برای جلوگیری از خسارت سرمای اوایل بهار، روی خزانه ها با نایلون پوشانده شود.
    مصرف 2 تا 5/2 کیلوگرم از کودهای اوره و سوپر فسفات تریپل و 1 تا 5/1 کیلوگرم سولفات پتاسیم در 100 متر مربع خزانه
    تمامی کودهای سوپرفسفات تریپل و سولفات پتاسیم به همراه 5/0 کیلوگرم کود اوره باید قبل از آخرین مرحله آماده کردن خزانه به زمین داده شده و با خاک مخلوط شوند.
    سمپاشی خزانه: در صورتیکه گیاهچه ها در خزانه علائم بیماری هایی مثل لکه قهوه ای و بلاست را نشان دهند میتوان با مدیریت تغذیه و یا استفاده از قارچکش هایی نظیر هینوزان و بیم (محلول یک در هزار) خزانه را سم پاشی نمود.
    خزانه جعبه ای: چنانچه از خاک خشک برای بستر خزانه جعبه ای استفاده شود به هنگام آماده کردن خاک، مقدار 2 گرم از کودهای اوره، سوپر فسفات تریپل و سولفات پتاسیم به خاک هر جعبه اضافه شود.
    نکته: اگر نشای خزانه جعبه ای ضعیف و زرد باشند می توان نشاها را با محلول 2 در هزار (2 گرم اوره در یک لیتر اب) کود اوره محلول پاشی کرد. در هر دو حالت خزانه معمولی و خزانه جعبه ای در حالتی که افت درجه حرارت شدید باشد از مصرف کود اوره باید خودداری کرد به خصوص اگر کاهش درجه حرارت در زمان انتقال نشاء به زمین اصلی اتفاق بیفتد.
    نکته مهم در خزانه جعبه ای تنظیم ph خاک مورد استفاده برای جعبه هاست که ابتدا باید ph خاک اندازه گیری شود و در صورتیکه ph بالا باشد باید با استفاده از گوگرد عنصری آن را به مقدار مناسب 6-5 رساند. معمولا برای کاهش ph خاکی به وزن 100 تا 125 کیلوگرم به میزان 2 تا 5/2 واحد به حدود 200 تا 250 گرم گوگرد عنصری نیاز می باشد.

    خرید وفروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آذر

    مراحل کاشت، داشت، برداشت برنج


    ارسال شده توسط: marketabad

    مراحل کاشت، داشت، برداشت برنج

    1- مراحل کاشت برنج

    1. مرحله انتخاب زمین: اراضی که خاک حاصلخیز، دارای ورودی آب مستقل هستند و سیستم زهکشی دارند برای کشت برنج مناسب می باشد. کشت محصولات خانواده بقولات در تناوب با برنج باعث افزایش حاصلخیزی خواهد شد.

    2. مرحله آماده سازی زمین: این مرحله شامل دو بخش است. مرحله آماده سازی خزانه و مرحله آماده سازی زمین اصلی.

    در ادامه به تشریح راهکارهای مناسب انجام این مراحل خواهیم پرداخت.

    3. مرحله آماده سازی خزانه

    ایستگاهی: محل خزانه باید دارای دسترسی به آب، زهکش مناسب، آفتاب گیر، فاقد آلودگی به علف های هرز و عوامل بیماری زای خاکزاد باشد. خزانه بصورت جوی و پشته ای با طول حداکثر 20 متر و عرض حداکثر 2 متر آماده می گردد.
    مکانیزه: مواد آلی خاک جعبه باید زیاد (بلای 2 درصد) و درجه اسیدیته خاک (PH) 5 الی 6 باشد. خاک خزانه را می توان با سموموک قارچ کش توصیه شده ضد عفونی کرد. خاک مطلوب بعد از الک و ضد عفونی به ارتفاع 2 سانتی متر در جعبه قبل از بذر پاشی و 5/0 سانتی متر بعد از بذرپاشی باید ریخته شود. مقدار خاک برای هر جعبه 5 کیلوگرم می باشد. البته از خاک آماده شده در زمین اصلی می توان در جعبه نشا استفاده کرد، که ph مناسبی برای پرورش نشا دارد.

    4.مرحله آماده سازی زمین اصلی:آماده سازی زمین اصلی کشت برنج شامل مراحل زیر است:

    شخم اول: سه هفته قبل از نشاء کاری
    شخم دوم: همراه با تیلر یا تراکتور جهت گل کردنه 0دو هفته قبل از نشاکاری)
    شخم سوم: همراه با پادلینگ و تسطیح زمین

    5. انتخاب بذر

    کشاورز: انتخاب بذر توسط کشاورزان پیشرو
    شرکت خدماتی و حمایتی یا شرکت های مجاز برای تهیه بذور گواهی شده، چون تحت نظارت کارشناسان موسسه یا مراکز تحقیقات تولید می شود.

    6. میزان بذر انتخابی

    ایستگاهی: برای ارقام محلی و اصلاح شده 40 تا 60 کیلوگرم مناسب است و برای هیبرید 20 تا 25 کیلو مناسب است.
    مکانیزه: 180 الی 200 گرم بذر جوانه دار برای ارقام محلی در هر جعبه و 150 گرم بذر جوانه دار شده برای ارقام اصلاح شده پر محصول در هر جعبه توصیه می شود ولی در برنج هیبرید 80 گرم در هر جعبه مناسب است.

    7. مرحله سبک و سنگین کردن بذر: با استفاده از محلول آب و نمک (15%) که با معیار شناور بودن تخم تازه مشخص می شود اقدام به سبک و سنگین کردن بذور نموده بذور پوک و نارس جدا شوند. به منظور جداسازی نمک از سطح شلتوک لازم است چند بار با اب معمولی شستشو داده شود.

    8. مرحله ضدعفونی کردن بذر: خیساندن بذر در آب ولرم و تمیز به مدت 24 ساعت، سپس بذر را به مدت 24 ساعت در محلول سمی قارچ کش های توصیه شده حفظ نباتات ضدعفونی می نمایند.

    9. نگهداری در گرم خانه: بهتر است در گلخانه در درجه حرارت 30-25 درجه یا در جای گرم (با پوشش گونی در زیر و اطراف بذر) نگهداری نمود. بطوریکه ارتفاع بذر از 30 سانتی متر تجاوز نکند.

    10. هم زنی و آب دهی بذر: هر دوازده ساعت جهت تامین رطوبت و هوادهی باید هم زده و آب با دمای 40-30 درجه (ولرم) آب پاش نمود. اندازه مناسب جوانه برای بذرپاشی بذور جوانه زده باید یکنواخت باشد. اندازه ریشچه و ساقچه حدود نیم میلی متر مناسب است.

    11. مرحله کاشت بذر آماده شده: این مرحله شامل نحوه کاشت خزانه و زیمن اصلی است که درادامه راهکارهای مناسب هر یک تشریح خواهد شد.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آبان

    سبزیجات مناسب برای کاشت در پاییز و زمستان


    ارسال شده توسط: marketabad

    سبزیجات مناسب برای کاشت در پاییز و زمستان

    نوشته شده توسط Bazram در آموزش کاشت و پرورش, مقالات تخصصی    . 0 نظر

    پرورش سبزیجات تازه و سالم و خوش طعم در طول فصل های سرد هم امکان پذیر است و شما می توانید به راحتی این کار را انجام دهید. تنها کافی است سبزیجات مناسب فصل را بکارید تا با مشکلی مواجه نشوید. در زیر 20 سبزی مناسب برای فصل های سرد نام برده شده است که به سرعت محصولات آن ها قابل برداشت هستند.

    1 – چغندر (Beets) :

    چغندر یکی از سبزیجات پاییزی فوق العاده است. بسیاری از افراد ریشه چغندر را مصرف می کنند و بعضی برگ آن را استفاده می کنند زیرا یک منبع عالی از ویتامین C و ویتامین A  می باشد. یک نکته ضروری در مورد پرورش چغندر این است که چغندر باید به صورت عمیق در خاک قرار داده شود به طوری که در برابر سرما آسیب نبیند.

    2 - کلم بروکلی (Broccoli) :

    کلم برای بسیاری از کشاورزان و پرورش دهندگان یکی از بهترین گزینه ها برای پرورش پاییزی است. کلم بروکلی غنی از مواد معدنی و ویتامین ها است. همچنین کمتر در معرض آفات قرار می گیرد. کلم بروکلی را می توان به راحتی در اواسط شهریور کاشت.

    3 – کلم پیچ (Cabbage) :

    کلم به خوبی در فصول سرد رشد می کند زیرا رطوبت بیش از حد و یا هوای خیلی گرم برای این گیاه خوب نیست و در این شرایط کلم به خوبی رشد نمی کند. بهترین ویژگی این گیاه این است که می توان برای مدت زیادی آن را ذخیره کرد.

    4 – هویج (Carrots) :

    هویج یکی از سبزیجات برای پرورش در پاییز/زمستان است، این گیاه برای سلامتی انسان بسیار ضروری است و می توان تا نه ماه بدون عارضه ای آن را ذخیره کرد. هویج را هر زمانی که از نظر اندازه مورد قبول باشد می توان برداشت کرد.

    5 – کلارد (Collards) :

    کلارد در میان دسته سبزیجات فصل سرد، خوشمزه تر و آبدار تر است. این گیاه رشد آسانی دارد ولی به یک فضای بزرگ برای رشد نیاز دارند، کلارد در وضعیت نا متعادل سخت تر رشد می کند.

    6 – کلم قمری (Kohlrabi) :

    کلم قمری از خانواده کلم است و شرایط رشد و پرورش آن مثل کلم معمولی می باشد. کلم قمری در ظرف شش هفته آماده و قابل برداشت است.

    7 – تره فرنگی (Leeks) :

    تره فرنگی برای مصرف ساقه و برگ های آن کاشته می شود، بنابراین پرورش تره فرنگی در زمستان یک پروسه حساس است. مطمئن شوید که به گیاه به اندازه کافی آب می دهید و همچنین به اندازه کافی در معرض نور باشد. در غیر این صورت تره فرنگی به خوبی رشد نمی کند. تره فرنگی ارزش غذایی بالایی دارد، این گیاه را حتما به سالاد زمستانی خود اضافه کنید.

    8 – کاهو (Lettuce) :

    شما به راحتی می توانید در طول زمستان در باغ خود یک مزرعه کاهو داشته باشید. کاهو برای سلامتی بسیار مفید است و طعم و مزه فوق العاده ای دارد. پرورش کاهو آسان است بنابراین کاهو می تواند یک شروع عالی برای کسانی باشد که قصد دارند سبزیجات و گیاهان را پرورش دهند. کاهو تقریبا روزانه به 5 ساعت نور نیاز دارد، در نتیجه در طول زمستان هم می توان آن را پرورش داد.

    9 – سبزی خردل (Mustard greens) :

    زمانی که به خردل فکر می کنید چه چیزی در ذهن شما نقش می بندد؟ سس زرد و روشن که به ساندویچ اضافه می شود.

    خردل یکی از سبزیجات پاییزی و زمستانی است که خواص زیادی هم دارد. سس خردل درست کنید و آن را به مواد غذایی خود اضافه کنید و از آن لذت ببرید.

    10 – پیاز (Onions) :

    پیاز از سبزیجاتی است که در غذاهای روزانه زیاد استفاده می شود که معمولا به جوهر غذا معروف است و باعث متفاوت شدن طعم غذا می شود. پیاز سفید و قرمز از سبزیجات پاییزی و زمستانی هستند.

    11 – نخود فرنگی (Peas) :

    در طول روزهای سرد سوپ نخود فرنگی بسیار دلچسب است، همچنین نخود فرنگی سرخ شده با کره یا روغن بسیار خوشمزه می باشد. راه های متفاوت و زیادی برای مصرف نخود فرنگی وجود دارد و در بسیاری از غذاها به کار می رود. شما می توانید در طول زمستان نخود فرنگی را بکارید و در زمان مناسب آن را برداشت کنید.

    12 – تربچه (Radishes) :

    تربچه از سبزیجاتی است که می توان همیشه آن را کاشت و در زمان کوتاهی هم می توان آن را برداشت کرد. تربچه را می توان در انواع سوپ و سالاد به کار برد. همچنین پرورش این سبزی خوشمزه می تواند یک منبع درآمد باشد.

    13 – اسفناج (Spinach) :

    اسفناج به عنوان یک سبزی با ارزش و مغذی شناخته می شود. این سبزی دارای مقدار زیادی آهن، ویتامین C و ویتامین A است و در طبخ سوپ، آش و سالاد به کار می رود. استفاده از اسفناج در غذا طعم دلپذیری به آن می دهد.

    14 – لوبیا (Beans) :

    دانه های لوبیا را در اواسط شهریور بکارید، به طوری که قادر به برداشت آن در سرما باشید.

    15 – شلغم (Turnips) :

    شلغم یک گیاه با ارزش غذایی بالا است که طعم شگفت انگیزی دارد. شلغم برای کسانی که در زمستان دچار بیماری می شوند بسیار مفید است. این گیاه به آسانی رشد می کند. پرورش شلغم یک منبع درآمد خوب نیز می باشد.

    16 – کلم کیل (Kale) :

    کلم کیل مانند دیگر اعضای خانواده کلم، در فصل سرد به خوبی رشد می کند. اگر شما می خواهید بهترین محصول را از کلم داشته باشید باید آن را در زمستان برداشت کنید.

    17 – سیر (Garlic) :

    شما می توانید سیر را در اواسط مهر ماه بکارید. سیر مرحله رشد طولانی دارد، بنابراین شما نمی توانید آن را قبل از تابستان برداشت کنید. انواع مختلف سیر برای کاشت وجود دارد. گونه ای را انتخاب کنید که برای شرایط شما مناسب باشد.

    18 – کنگر فرنگی خار دار (Cardoons) :

    کنگر فرنگی خار دار، طعمی مشابه کنگر فرنگی دارد. این گیاه نیز یک گیاه مناسب برای کاشت در پاییز است و از آن به عنوان یک چاشنی برای سوپ و سالاد استفاده می شود.

    19 – Rapini/Raabe

    هر دو این گیاه متعلق به خانواده کلم بروکلی هستند و جوانه هایی شبیه کلم بروکلی دارند، طعم و مزه ی آنها بسیار خوب است و ارزش غذایی آن ها بالا می باشد.

    20 – کلم چینی (Pak Choi)

    در عرض چند ماه شما می توانید این گیاه را برداشت کنید. کلم چینی مواد معدنی و ویتامین های زیادی دارد و از ارزش غذایی بالایی برخوردار می باشد.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

     

     

    برچسب ها : ,
  • آبان

    کود سبز


    ارسال شده توسط: marketabad

    كود سبز

    .
    تعریف:
    کود سبز شامل گیاهی است که آنرا قبل از کاشت محصول اصلی کشت کرده و بعد از مقداری رشد سبزینه آنرا به زمین بر می گردانند بدون اینکه از این گیاه محصولی برداشت کنند این گیاه می تواند شامل هر گیاهی باشد غیر از آنهایی که بخشهای خشبی دارند با اثر آللوپاتی بر روی گیاه محصول دار بعدی می گذارند. در اصل کود سبز یک تناوب است که محصول ندارد و برای بهبود و حاصلخیزی خاک و در صورت لگوم بودن تامین کل یا بخشی از ازت مورد استفاده محصول بعدی استفاده می شود به طوری که از نظر رطوبت با محصول اصلی در رقابت نباشد.

    فواید:
    کود سبز یک روش دیرینه کشاورزی است که استفاده از آن فواید زیادی را به همراه دارد. یک هکتار کود سبز معمولا بین 25 تا 50 تن شاخه ، برگ و انساج گیاهی تازه تولید می کند و این بقایا را وارد خاک می کند که خود حدوداً برابر با 10 تا 20 تن کود حیوانی بود که این مقادیر حدود 1 تا 2 تن هوموس به خاک بیافزاید.
    یکی از مهمترین فواید کود سبز بهبود خواص فیزیکی خاک می باشد. بالا رفتن هوموس باعث تشکیل خاک دانه ها می شود و لوله های مویین خاک بیشتر شده و تهویه و نفوذپذیری خاک را افزایش می دهند. کود سبز از دو طریق بر میزان تلفات ناشی از آب شویی تاثیر می گذارد یکی از طریق انتقال آب از خاک به اتمسفر بر اثر تعرق ، و دیگری از طریق جذب عناصر غذایی از محلول خاک و جلوگیری از انتقال آن به زه آبها ، در صورتی که محصول دارای سایه انداز گسترده باشد و سطح خاک را به طور کامل بپوشاند ، تعرق مکانیزم اصلی اتلاف رطوبت خاک خواهد بود. اتلاف رطوبت خاک از راه تعرق موجب کاهش نفوذ آب به پایینتر از محدوده ریشه شده و در نتیجه میزان تلفات ناشی از آب شویی را کاهش می دهد.
    از برخورد مستقیم قطرات باران با خاک جلوگیری کرده و مانع از دیس پرس خاک توسط قطرات باران می شوند و همچنین از طریق بهبود خاک دانه ها نیز باعث جلوگیری و مقاومت خاک در برابر دیس پرس می شوند این گیاهان از فرسایش بادی نیز به وسیله پوششی که در روی خاک دارند جلوگیری کرده و همچنین به وسیله این مانع از تشکیل رواناب شده و آب جذب شده توسط خاک را افزایش می دهند. بقولات به خاطر رشد ریشه ای زیادی که دارند می توانند مواد غذایی شسته شده که عمدتا کلسیم و ازت است را که در لایه های پایین تر خاک هستند جذب کرده در خود نگهداری کنند و بعد از برگرداندن آنها به خاک آنها در لایه های سطحی رها می سازند و آنها را مجدداٌ به جریان می اندازند و در نتیجه بر قابلیت دسترسی و استفاده از این عناصر توسط محصولات بعدی تاثیر می گذارند. موردی دیگر از فواید کود سبز در زمینهای است که به خاطر کمبود اکسیژن خاک مشکل دنیتریفیکاسیون دارند.وجود شرایط بی هوازی در خاک ، که لازمه انجام فرآیند دنیتریفیکاسیون است ، می توان ناشی از رطوبت زیادی خاک باشد ؛ زیرا چنین وضعیتی مانع ورود اکسیژن به خاک می شود . البته ، میزان رطوبتی که خاک دریافت می نماید بستگی به شرایط اقلیمی منطقه دارد. شیب زمین ، پوشش گیاهی ، و بافت و ساختمان خاک نیز از جمله عوامل موثر بر میزان رطوبت خاک بوده و از این رو می توان انجام دنیتریفیکاسیون در آن را تحت تاثیر قرار می دهند. استفاده از کود سبز با بهبود ساختمان خاک و ایجاد تهویه مناسب می تواند تاثیر مثبتی بر زهکش خاک داشته باشد و با تاثیر مطلوب بر ساختمان خاک ظرفیت اکسیژن پذیری آن را افزایش داده و همچنین با تعریق مقداری از آب را به صورت بخار از زمین خارج کرده و از این رو موجب کاهش میزان دنیتریفیکاسیون می شوند.
    یکی دیگر از فواید کود سبز افزایش ازت خاک است البته این در موردی صادق است که گیاه مورد استفاده لگوم باشد . نیتروژن برای هر گیاه لازم است تا بتواند رشد کند. سالانه 110 میلیون تن ازت برای تولید غذا در جهان استفاده می شود ولی تنها قسمت کمی از این مقدار توسط کودهای شیمیایی جایگزین می شود. لگوم ها تقریبا تنها گیاهانی هستند که می توانند مشکل ازت را با توجه منبع نامحدود ازت که همان جو است رفع کنند . در صورت در تناوب قرار ندادن این گیاهان با غیر لگوم ها مجبور به جایگزین کردن ازت خاک توسط کود شیمیایی هستیم که منبعی محدود و تولید آن به انرژی زیادی نیاز دارد که مشکلات زیست محیطی زیادی به دنبال دارد.
    در حقیقت کودهای سبز چه لگوم و چه غیر لگوم باشند مانند یک گاو صندوق عمل می کنند که مواد غذایی را در زمانی که گیاه محصول در زمین نیست در خود نگهداری کرده و آنرا بعدا در اختیار گیاه محصول قرار می دهند.
    آیش تابستانه باعث کاهش مواد آلی خاک می شود چون مواد آلی در این مدت به راحتی و به سرعت تجزیه می شوند. آیش تابستانه برای خاکهای غنی از مواد آلی می تواند روش خوبی باشد زیرا با تجزیه مواد آلی و فراهم شدن مواد غذایی مورد نیاز گیاه زمین حاصلخیزی خوبی پیدا می کند. آیش تابستانه روش خوبی برای کاهش جمعیت علفهای هرز است و همچنین روش خوبی برای در معرض قراردادن خاک در برابر انواع فرسایش ها. ولی کود های سبز لگوم نه تنها مواد آلی را افزایش می دهند و ساختمان خاک را بهبود می بخشند و علفهای هرز آنرا کاهش می دهند باعث حفاظت خاک در برابر فرسایش نیز می شوند و تنها مشکل آنها کاهش رطوبت خاک است . بنابراین کود سبز می تواند با در تناوب قرار گرفتن خاک را در مدتی از سال که در آیش است بپوشاند . در خاکهایی که از لحاظ رطوبت در محدودیت هستند باید توجه داشت که کود سبز می تواند باعث کاهش رطوبت شود. و کاهش رطوبت نیز باعث کاهش عملکرد می شود ولی در مناطقی که بارندگی در حد متوسط و حتی مقداری کمتر هم وجود دارد می توان از کود سبز استفاده کرد. در یک پژوهش آیش تابستانه را با کود سبز مقایسه کردند و مشاهده کردند که بعد از پایان دوره مقدار آب داخل خاک به ترتیب 47 و 31 میلی لیتر بود ولی عملکرد دانه گندم به ترتیب 7 تا 5/7 تن در هکتار بود این آزمایش نشان می دهد اگر تا حدودی از رطوبت کاسته می شده ولی کود سبز در این شرایط نیز باعث بهبود عملکرد می شود .
    البته در خاکهایی که غنی از مواد آلی هستند نیز کود سبز می تواند مفید باشد از این جهت که این خاکها بیشتر در مناطق پر باران وجود دارند و از لحاظ بارندگی وضعیت مناسبی دارند همچنین در این مناطق هوا نسبتا گرم است . این گرما باعث افزایش تبخیر از سطح خاک شده و یک لایه خشک را در سطح خاک ایجاد می کند که این لایه در بارندگی بعدی به شدت در معرض دیس پرس قرار می گیرد و متلاشی می شود و باعث بسته شدن لوله های مویین خاک شده و از تهویه و نفوذپذیری می کاهد و رواناب را گسترش می دهد که خود مشکلات زیادی به دنبال دارد از این رو کود سبز با پوشش قرار دادن خاک از این مشکل جلوگیری می کند و همچنین چون مقدار بارندگی زیاد است ، برای محصول بعدی کمبود ایجاد نمی کند.
    با توجه به این موارد لگوم ها می توانند جز بهترین کود های سبز قرار گیرند زیرا جدا از این موارد ازت را نیز به خاک می افزایند که خود عاملی مهمی در بالا رفتن عملکرد می شود بر اساس آزمایش در آلمان باقلای سفید عملکرد غله را تا 5/1 تن در هکتار و شبدر قرمز تا یک تن در هکتار افزایش داد. البته مقدار نیتروژن تثبیت شده توسط این گیاهان بستگی به رقم و گونه مورد استفاده، مقدار و نوع باکتری های همزیست آنها، و وضعیت حاصلخیزی خاک و شرایط اقلیمی دارد. 
    روش استفاده:
    روش کاشت
    در هر زمان قبل از زمستان که شرایط برای رشد مناسب باشد می توان آنرا کشت کرد تقربیا تا اواسط پاییز. روش کاشت از این قرار است که می توان زمین را در لایه سطحی به وسیله کلتیواتور یا یک دیسک آماده کرد و مقدار بذر را بسته به نوع کود سبز در سطح زمین پاشید و آنرا لایه سبکی خاک داد تقریبا مثل کشت علوفه . البته در زمین هایی که برای با اول است که در آنها کود سبز استفاده می شود یا به عبارتی فعالیت های ارگانیک درآن صورت نگرفته به طور یقین جمعیت میکروبی خاک مخصوصا ریزوبیومها و عوامل تجزیه کننده مواد آلی کم است بنابراین پیشنهاد می شود در این شرایط باکتری های مذکور را هنگام کشت کود سبز به زمین اضافه کنید.
    بعد از گذشت 4 هفته از کشت ، گیاه به صورت گیاه چه ای درآمده قبل از تشکیل اولین گل باید آنرا به زمین برگردانیم زیرا در این مرحله گیاهان ترد و ضعیف هستند و بافتهای آنها به راحتی تجزیه می شود کود سبز به مدت زمان 1 تا 4 هفته بسته به نوع آن تا 6 هفته برای تجزیه شدن زمان لازم دارد که هر چه بیشتر باشد سرعت تجزیه نیز بیشتر می شود. عمق شخم برای برگرداندن کود سبز به زمین در خاکهای سنگین 15 تا 20 سانتی متر و در خاکهای سبک بین 25 تا 35 سانتی متر است. بهترین زمان برای برگرداندن کود سبز به زمین زمانی است که تثبیت ازت و رشد گیاه در پیشینه و تخلیه آب زمین توسط گیاه در کمترین وضعیت باشد و همچنین با توجه به شرایط محیطی و رطوبت و دمای خاک زمان کافی برای تجزیه آن تا قبل از کشت بعدی وجود داشته باشد . اگر گیاه کود سبز مستتر شود مقدار بیشتری مواد آلی و نیتروژن را به خاک می دهد ولی دوره های رها سازی آن بیشتر طول می کشد ولی گیاهان جوانتر و دارای ساقه نازکتر می توانند زودتر تجزیه شوند ولی در عوض ازت کمتری را تثبیت می کنند. لازم به ذکر است که اگر کود سبز در شرایط آب کشت می شود باید آنرا به نحوی آبیاری کنیم که تنش خشکی متعادلی در اوایل رشد داشته باشد تا وادار به ریشه دهی بیشتر شود و در نتیجه از این روش می توانیم جهت بالا بردن جمعیت ریزوبیوم ها استفاده کنیم. البته نباید طوری باشد که رشد سبزینه ای را مختل کند یا باعث اختلال در کار ریزوبیوم ها شود.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

     

    برچسب ها : ,
  • آبان

    کود پاشی


    ارسال شده توسط: marketabad

    برنامه کودپاشي 

    کود فسفات به سختي در آب حل مي شود و جذب آن نيز توسط ريشه به کندي صورت مي گيرد. به همين دليل بهتر است در اواخر زمستان همراه با کودهاي پتاسه به زمين داده شود تا به تدريج در آب حل شده و در بهار توسط ريشه جذب گردد. اوايل بهار در دو نوبت به وسيله کود اوره گياهان را تقويت کنيد. خوشبختانه کود اوره به آساني در آب حل و توسط ريشه جذب مي شود. اما گر خوب با خاک مخلوط نشده باشد متصاعد شده و از دسترس ريشه خارج مي شود. 
    سه نوع کود فسفات ، پتاس و اوره را به دو يا سه قسمت مساوي تقسيم نموده و در دو يا سه نوبت به زمين بدهيد اما فسفات و پتاس يک بار در طول کشت ( ابتداي کاشت ) کافي است.

    عناصر کم مصرف 

    گياهان به عناصر ديگري چون آهن ، مس ، منگنز، روي و موليبدن هم احتياج دارند اما نياز گياهان به اين عناصر به مقدار زياد نيست به همين دليل اينها را عناصر کم مصرف ناميده اند.
    در صورتي که گياهان ، علايم کمبود را از خود نشان داده و دچار ضعف شوند هر دو هفته يک بار از کودهاي کم مصرف استفاده کنيد.

    روش مصرف کودهاي شيميايي 

    1- کود شيميايي را ابتدا روي زمين پاشيده سپس با چنگک يا بيلچه زير و رو کنيد تا در اعماق زمين قرار بگيرد. 
    2- بعد از کودپاشي حتما زمين را آبياري کنيد.
    3- در صورتي که کود را در آب حل کنيد و با آبپاش پاي بوته ها بريزيد بهتر جذب مي شود
    4- يکي ديگر از روش هاي استفاده از کودهاي شيميايي محلول پاشي روي برگ هاست.
    براي اين منظور بايد کود را به دقت در آب حل نموده و روي برگ ها اسپري کنيد.
    در اين روش اگر غلظت کود زياد باشد ، برگ ها دچار سوختگي شديد مي شوند. 

    چال کود 

    چال کود روشي براي تغذيه درختان ميوه است. در حالت چال کود ابتدا در اطراف ريشه ( نزديک به سايه انداز درخت) چهار چاله به عمق يک متر حفر نموده بعد از اينکه کود را در اين چاله ها ريختيم درخت را آبياري مي کنيم.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آبان

    حاصل خیزی خاک


    ارسال شده توسط: marketabad

     

    حاصلخیزی خاک

    خاک به عنوان بستر پرورش گياه مهم ترين عاملي است که بايد قبل از هر چيز به آن توجه شود. 
    براي داشتن يک باغچه ايده آل اولين موردي که در نظر قرار مي گيرد ترکيب بافت خاک است.

    بافت خاک 

    بهترين خاک خاکي است که داراي ترکيب مناسبي از ماسه ، رس و کود باشد. در خاک هاي ماسه اي يا سبک ، نگهداري آب به سختي صورت مي گيرد. از طرفي در خاک هاي رسي که ظرفيت بالايي براي نگهداري آب دارند زهکشي يا خروج آب هاي اضافي با مشکل روبه رو مي شود. مخلوط مناسب اين دو نوع خاک ( شني و رسي) و استفاده از کود حيواني يا خاکبرگ ترکيب ايده آلي است که موجب حاصلخيزي زمين مي شود.

    بهداشت خاک 

    اولين قدم براي حفط سلامت گياهان باغچه و پيشگيري از خسارت آفات و بيماري ها توجه به بهداشت خاک و نظافت باغچه است. حداقل هر دو هفته يک بار بايد باغچه را تميز کنيم.

    تقويت خاک 

    گياهان باغچه همزمان با رشد و گلدهي به مواد غذايي کافي احتياج دارند. معمولا کود حيواني يا خاکبرگ به تنهايي جوابگوي نيازهاي غذايي گياه نيست به همين دليل ضرورت دارد از کودهاي شيميايي نيز به مقدار کم استفاده شود. 

    عناصر مورد نياز گياه 

    سه عنصر فسفر ، ازت و پتاسيم به مقدار زياد مورد نياز گياهان است اما در کنار اينها عناصري چون آهن ، روي ، موليبدن ، منيزيم ، منگنز و ... نيز به مقدار کم بايد استفاده شود.

    علايم کمبود مواد غذايي 

    گياهاني که با کمبود مواد غذايي رو به رو هستند علايمي از خود آشکار مي کنند که از روي آن مي توان به کمبودهاي غذايي گياه پي برد. معمولا زردي و تغيير رنگ برگ ها ، کوتاه ماندن گياه و ريزش و کوچک شدن گل و ميوه آثاري از فقر مواد غذايي هستند. 

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آبان

    شوری خاک به سه طریق روی گیاهان زراعی تاثیر می گذارد


    ارسال شده توسط: marketabad

    شوری خاک به سه طریق روی گیاهان زراعی تاثیر می گذارد. (1) تنش اسمزی، کاهش قابلیت استفاده آب ، (2) تنش یونی ، و (3) تغییرات در تعادل یونی سلول ، بسیاری از فرایندهای فیزیولوژیکی تحت تاثیر شوری قرار می گیرند وبارزترین اثر شوری کاهش رشد سلول و کمتر شدن سطح برگ ، توده زیستی وعملکرد می باشد. گندم نسبت به شوری تحمل متوسطی دارد.

    شوری خاک با هدایت الکتریکی بیش از 5/4 دسی زیمنس برمتر عصاره اشباع، درصد بوته های سبز شده گندم در واحد سطح را کاهش می دهد. در شوری 8/8 دسی زیمنس برمتر سطح سبز بوته های گندم به 50 درصد تنزل می یابد. 
    شوری خاک نمو جوانه راسی را سرعت می بخشد و فیلوکرون ( دوره بین ظهور دو برگ متوالی ) را تاثیر زیاد تنش شوری روی عملکرد گندم کاهش تعداد ساقه های دارای خوشه می باشد. 
    سمیت شوری مخصوصا" بعد از گلدهی مشهود است. اثر شوری به صورت پیری زود رس و وزن دانه پائین و هم چنین عقیم شدن سنبلچه های تحتانی مشخص می شود. 
    در عصاره اشباع 13 دسی زیمنس بر متر خاک عملکرد گندم 50 درصد کاهش می یابد. 
    گندم دوروم به شوری بسیار حساس تر از گندم نان است. آستانه شروع کاهش عملکرد دانه با افزایش شوری خاک 9/5 دسی زیمنس برمتر در گندم دوروم و 6/8 دسی زیمنس برمتر در گندم نان می باشد. بعلاوه ، عملکرد گندم دوروم در مقادیر شوری بالاتر نسبت به گندم نان بیشتر کاهش می یابد. هم چنین گندم دو روم تغییر پذیری ژنتیکی پائین تر نسبت به گندم نان از نظر توده زیستی و عملکرد دارد وقتی تحت تنش شوری کاشته شود. 
    مشاهده تحمل بیشتر به شوری در گندم نان به نظر می رسد مربوط به غلظت کمتر یون سدیم و هم چنین نسبت کمتر سدیم به پتاسیم در برگها می باشدافزایش می دهد و تعداد برگهای ساقه اصلی را کم می کند. هم چنین تعداد سنبلچه اصلی را کاهش می دهد و رسیدن محصول را تسریع می کند. 
    شوری خاک بر نمو طبیعی و قدرت زنده ماندن پنجه ها تاثیر می گذارد. هم چنین باعث کاهش تعداد پنجه های اولیه و ثانوی می شود. میزان شوری 5/7 دسی زیمنس بر متر پنجه های ثانوی را حذف می کند و تعداد پنجه اولیه را کاهش می دهد. رشد ریشه عموما" کمتر تحت تاثیر آن قرار می گیرد و حتی ممکن است در میزان شوری پائین تا متوسط تحریک شود. 
    همه مراحل فنولوژیکی گندم تحت تنش شوری سریع تر انجام می گیرد. نمو سنبله به طور سریع انجام می گیرد و زمان لازم برای سنبلچه انتهایی و چرخه گیاه زراعی کاهش می یابد.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آبان

    راهنمای کاشت پسته


    ارسال شده توسط: marketabad

     راهنمای کاشت و احداث باغ پسته

     

    اقلیم مناسب مورد نیاز پسته

    اولین قدم برای احداث باغهای پسته شناخت دقیق از شرایط آب و هوایی منطقه می باشد و انجام هر گونه فعالیتی بایستی با آگاهی از وضعیت اقلیمی مناطق صورت پذیرد در غیر اینصورت سرمایه گذاری ، با ریسک پذیری زیادی همراه خواهد بود. در جدول زیر شرایط محیطی مناسب ، قابل تحمل و نامناسب کاشت پسته ارائه شده است.

    * خسارات عمده ای که سرمای دیررس و گرمای زودرس بهاره در بعضی از مناطق به محصول پسته وارد می کند می طلبد که برای انتخاب رقم مناسب و سازگار با مناطق، مطالعه و بررسی دقیق اولیه به عمل آید.

    شرایط آب و خاک

    خاک به عنوان بستر رشد و نمو درختان و آب به عنوان جریان دهنده کلیه مواد غذایی (به استثناء کربن) و مهمترین ماده ترکیبی نسوج گیاهی، از اساسی ترین فاکتورهای استقرار و رشد درختان می باشند، با توجه به تنوع آب و خاک، شناخت دقیق از وضعیت آب و خاک منجر به تصمیم گیری هدفدار در انتخاب محل احداث باغ پسته می گردد.

    درختان پسته در خاکهای غنی، شنی لومی و با عمق زیاد و با EC آب و خاک پایین تر محصول خوب می دهند. احداث باغات پسته در آب و خاک مرغوب، باصرفه تر، اقتصادی و برگشت سرمایه سریع تر می باشد. تحمل پذیری پسته در شرایط شوری نسبی آب و خاک دلیل بر کاشت آن در خاکهای فقیر و شور نمی باشد بطوریکه با فقر خاک وبالارفتن شوری، عملکرد در واحد سطح کاهش یافته و بتدریج باغات غیراقتصادی می شوند. در جدول زیر EC مناسب، قابل تحمل و نامناسب آب و خاک برای درختان پسته ارائه شده است.

    علاوه بر شوری بالای آب و خاک، وجود لایه سخت، شوری و قلیائیت خاک، وجود یک لایه کاملاً شنی در زیر لایه رسی، بالابودن سطح سفره های کاذب آب (زه) یا به عبارتی بالا بودن سطح ایستابی از عوامل محدود کننده کشت پسته می باشد که قبل از احداث باغ لازم است توسط متخصصین آب و خاک بررسی و در صورتیکه عوامل محدود کننده قابل رفع و شرایط ، قابل اصلاح باشد نسبت به اصلاح و سپس برای احداث باغ اقدام و در غیر این صورت بهتر است از احداث باغ صرفنظر گردد.

    آگاهی از عوامل محدودکننده خاکی و حذف آنها از شرایط موجود مزرعه، از نکات فنی بسیار مهم می باشد. به همین دلیل این عوامل در قالب جدول زیر ارائه می گردد.

    عوامل محدود کننده خاکی برای کشت پسته

    مراحل احداث باغ پسته

    1. آماده سازی زمین

    تمام سطح زمین را با تراکتور شخم عمیق زده و اگر خاک تا عمق 2 متری دارای لایه سخت و یا بافت سنگین باشد باید با سوسولوز (ریپر) آنرا شکست و قابل نفوذ کرد و بعد از شخم هموار و تسطیح نمود، در صورتیکه بر اساس نظر کارشناسان آب و خاک اجرای آبیاری بابلر مورد نظر باشد تسطیح با شیب 2-1 درصد و در آبیاری قطره ای تسطیح نسبی کافی می باشد.

    2. تهیه نقشه باغ وپیاده کردن آن

    در تهیه نقشه باغ ، مشخص کردن موقعیت خیابانهای اصلی و فرعی، محل ایجاد تاسیسات، محل حفر چاه و محل استخر ذخیره آب (در صورت نیاز )، قطعه بندی مزرعه برای کشت ارقام مختلف و تعیین جهت کاشت ردیف درختان، فاصله ردیف ها از همدیگر و فاصله درختان روی ردیف و محل احداث بادشکن(در صورت نیاز ) و استقرار درختان نر مورد توجه قرار می گیرد.

    مناسبترین فاصله ردیفها 6-7 متر و فاصله بین درختان 3-4 متر می باشد البته فاصله بین ردیف 4-6 متر و بین درختان 2-3 متر قابل تحمل می باشد. ضمناً فاصله بین ردیف کمتر از 4 متر و فاصله بین درختان کمتر از 2 متر نا مناسب می باشد.

    3.آماده كردن وكاشت بذر در زمين اصلي

    در اواخر اسفند و اوايل بهار بذر‌ها را حدود 24 تا 48 ساعت (ترجيحاً 24 ساعت ) در آب خيس خيسانده، پس از شست‌و‌شوي با استفاده از سموم قارچ‌كش یا هيپوكلريد سديم (مايع سفيدكننده) ضدعفوني مي‌شود. پس آن بايد بذرها را در كيسه‌هاي پارچه‌اي كه به طورمنظم به‌مدت 4 تا 5 روز مرطوب نگه داشته‌شوند قرارداد (دماي مناسب براي جوانه‌زني بذرها30-20 درجه سانتي‌گراد مي‌باشد)بعد از جوانه زدن بذرها بايستي آنها را با قارچ‌كش ضدعفوني كرده و در محل مورد نظر كاشت.

    در زمين‌هاي با آب وخاك شيرين بذور جوانه زده مورد نظر براي كاشت را پس از گاورو شدن زمين (رسيدن به حد ظرفيت مزرعه ) د رمحل داغ آب زمين اصلي مي‌‌كارند.چنانچه بافت خاك مزرعه سنگين باشد به منظور جلوگیری از سله بستن ، روي بذور داخل هر گودال را به وسيله ماسه مي‌پوشانند. اين عمل به رشد گياه كمك فراوان مي‌كند، چون نه تنها اكسيژن كافي در دسترس ريشه‌هاي نهال قرار مي‌دهد بلكه موجودات هوازي مفيد خاك را نيز به فعاليت وا مي‌دارد. عمق كاشت بذر بستگي به اندازه بذر دارد .ميزان تقريبي عمق كاشت حدود 2 تا 5 برابر بزرگ ترين قطر بذر است.

    4- چاله کنی و کاشت نهال

    در صورت تمایل به کشت نهال در زمین اصلی ، در خاکهای نا مرغوب ، گودالی به قطر 5/0 تا 1 متر و عمق 5/1 مترایجاد و بعد از برداشتن خاک چاله و ریختن خاک مرغوب و مقداری کودهای آلی کاملاً پوسیده، به کاشت نهال اقدام می کنند.

    در خاکهای مرغوب ، چاله هایی به قطر 40 سانتی متر و عمق 60 سانتی متر که جای کافی برای استقرار ریشه نهال داشته باشد ایجاد می گردد.

    نهال بایستی دارای اصالت نژادی و سالم بوده یعنی عاری از بیماریهای قارچی مهم (ورتیسیلیوم، فیتوفترا، فوزاریوم) ، نماتد و آفات قرنطینه ای و سایر پاتوژنهای بیماری زا باشد. پایه توصیه شده بادامی زرند یا بادامی ریز می باشد.

    در مناطقی که خاکها به نماتد آلودگی دارند از کشت پسته با پایه اهلی (Pistaciavera ) خودداری نموده و در صورت اصرار به احداث باغ از پایه بنهPistaciamutica) ( استفاده شود.

    توصیه می شود از نهالهای گلدانی که ارتفاع نهالها بیش از 50 سانتیمتر و سن آنها 13 ماه می باشد استفاده شود.

    نهال را به طور صحیح در چاله حفر شده قرار داده و بعد از پر کردن گودال با مخلوطی از خاک مرغوب و کود دامی کاملاً پوسیده ، خاک اطراف نهال را با پا می کوبند تا ذرات خاک به حد ممکن به همدیگر فشرده و ریشه را محکم نگهدارند. پس از انجام این مقدمات باید اقدام به آبیاری نمود.

    در روش دیگر غرس نهال، چاله را قبلاً با خاک و مقداری کود دامی پوسیده پر و آبیاری نموده و بعد از نشست خاک و گاورو شدن به غرس نهال اقدام می کنند.

    5- نصب قیم

    برای نگهداری نهال و جلوگیری از خم شدن در مقابل باد نصب قیم الزامی می باشد واین قیم حداقل باید برای دو سال در کنار نهال قرار گیرد. اتصال قیم به نهال توسط نوار پهن و نرم صورت می گیرد تا آسیبی به پوست نازک نهال وارد نشود.

    6- احداث بادشکن

    - در مناطق بادخیز که وزش باد تعادل اسکلتی درختان را به هم می زند و منجر به خسارت می گردد توصیه می شود در جهت عمود بر بادهای غالب منطقه و بفاصله 5 متر از اولین ردیف اقدام به کاشت بادشکن نمایید . مناسبترین درخت بادشکن در مناطق پسته خیز پسته نر می باشد که در این حالت فاصله بین درختان پسته نر به عنوان بادشکن 3-2 متر می باشد. از مزایای دیگر این بادشکن پراکنش گسترده و پوشش مطلوب گرده در زمان گرده افشانی می باشد .

    پیوند درختان پسته سه روش پیوند زنی در پسته کاربرد دارد : پیوند لوله ای ، پیوند شکمی و پیوند اسکنه ای. پیوند اسکنه ای از قدیم الایام در ایران کاربرد داشته، که به تدریج کنار گذاشته شده است. هم اکنون استفاده از پیوند لوله ای به دلیل سادگی، سرعت عملیات و درصد بالای جوش خوردن بین پایه با پیوندک رواج یافته و درختان پسته با استفاده از این روش تکثیر می شوند.

    از آنجا که درخت پسته از نوع درختان صمغ دار است، ایجاد هر گونه خراش در تنه یا در شاخه های آن موجب تراوش صمغ می گردد که در مجاورت هوا سفت می شود. بنابراین در پیوند شکمی نهال پسته، شکاف افقی در پایین شکاف عمودی زده می شود تا صمغ مترشحه از شکاف افقی مانع رویش و رشد جوانه پیوندک نشود.

    آماده سازی پایه، تهیه پیوندک وانجام عمل پیوند زنی:

    در اسفند ماه نهالهای 3-2 ساله پسته در زمین اصلی سربرداری می شوند. پس از رشد جوانه های جانبی، بسته به نوع آرایش تنه درخت، 3-1 شاخه جانبی بر روی پایه اصلی نگهداری شده و سایر شاخه ها حذف و بر روی شاخه های باقیمانده عملیات پیوند انجام می گیرد. در پیوند لوله ای هم اندازه بودن قطر پایه و پیوندک ضروری است، به همین منظور ابتدا پایه و شاخه مناسب پیوندک انتخاب می شود. زمان مناسب برای پیوند نهالهای پسته به طور عمده در اواخر اردیبهشت تا اوایل خرداد یعنی هنگامی است که درخت به راحتی پوست می دهد و دمای هوا در حد معتدل قرار دارد.

    برای تهیه پیوندک حدود 3-2 سانتیمتر بالاتر از جوانه، شاخه را قطع کرده، سپس از 2 سانتیمتری زیر جوانه با چاقوی پیوند زنی پوست دور تا دور بریده می شود. بعد با انگشت پوست برش خورده را به آرامی چرخانده تا پوست حاوی جوانه به راحتی و به طور کامل از چوب جدا شود. پیوندک آماده شده به شکل استوانه ای حاوی جوانه می باشد. شاخه های جانبی نگهداری شده بر روی پایه نیز سربرداری شده و سپس به فاصله 3-2 سانتیمتر از بالا دور تا دور شاخه برش داده می شود و به روش تهیه پیوندک، پوست جدا می شود .

    پس از آماده شدن پایه و پیوندک، پیوندک را که به شکل استوانه است روی چوب پایه قرار داده و به آرامی در محل خود مستقر می نمایند. در نهایت محل پیوند با نوار، به طور مناسب بسته می شود. توصیه می شود پیوند در ارتفاع 50-40 سانتیمتری پایه صورت گرفته و نهال به صورت تک تنه هدایت شود.

    نسبت مناسب تعداددرختان نر به ماده:

    بررسی‌ها و تحقیقات نشان می‌دهد كه دورترين فاصلة موثر برای گرده‌افشاني كه منجر به رسیدن حداقل يك دانه گرده به هر گل‌ماده می‌شود، 20متر است. بنابراين قرارگرفتن يك درخت‌نر در مركز يك بلوك 5×5 درختان ماده، تراكم گرده مناسبي را در باغ ايجاد مي‌كند .

    در مناطقي كه تاكنون پسته‌كاري صورت نگرفته يا امكان پراكندگي مناسب گرده در اثر شرايط محيطي كم است، بايد رديف بيروني، عمود بر جهت بادغالب، با يك رديف درختان نر در نظر گرفته شود. هنگاميكه تراكم كافي از دانه‌هاي گرده در باغ وجود نداشته باشد، تعداد پسته درخوشه كاهش يافته و معمولا ميوه‌ها بصورت انتهايي تشكيل مي‌شوند. در صورتيكه گرده كافي در باغ وجود داشته باشد، گلها تقريبا بافواصل زماني كوتاه تلقيح شده و باهم شروع به رشد مي‌كنند و اختلافات زيادي از لحاظ اندازه بين آنها پديد نمي‌آيد.

    گلدهی همزمان با رقم ماده مهمترين مشخصه يك رقم نر مناسب است. گلدهي رقم نر بايد يك و يا دوروز زودتر از گلدهي درختان ماده شروع شده و كل طول دوره گلدهي رقم ماده را پوشش دهد. هرچه رقم‌نر پررشدتر باشد، زودتر به مرحله گلدهي رسيده و گلهاي بيشتري توليد مي‌كند. بنابراين مقدار گرده توليدي افزايش مي‌يابد.

    عملیات بعد از پیوند:

    پس از پیوند، آبیاری باید منظم و به فواصل 14 روز یکبار انجام شود. جوانه ها و پاجوشهایی که از زیر محل پیوندک و بر روی پایه ایجاد می شود، باید قطع گردد.

    حدود 20-15 روز پس از عملیات پیوند زنی، با اطمینان کامل از جوش خوردن پیوند، نوار پیوند باز شود.

    هرس فرم درختان پسته:

    هدف از انجام هرس فرم، ايجاد اسكلت قوي و محكم، شكل مناسب و مورد نظر ، تحريك رشد شاخه هاي مناسب براي ايجاد تاج متراكم و متوازن و افزايش رشد شاخه‍ هاي نگهداري شده مي باشد. هرس فرم جامي جهت ايجاد شكل مناسب درختان پسته توصيه مي شود و مراحل اجراي آن به شرح ذيل است :

    در سال اول پس از كاشت نهال در محل باغ عمليات پيوند بر روي نهال‍هاي كاشته شده انجام می گيرد. در اولين فصل خواب عمليات سربرداي شاخه هاي پيوندي از ارتفاع 100-90 سانتي‍متري انجام مي ‍شود. در دومين فصل رشد، شاخه هاي جانبي اوليه ايجاد شده از درختان سربرداري شده به عنوان اسكلت اوليه درخت انتخاب مي ‍شوند. در دومين فصل خواب سربرداري شاخه هاي اوليه از ارتفاع 30-25 سانتي‍متري صورت می گيرد. در سومين فصل رشد عمليات حذف پاجوش و جلوگيري از رشد بيش از حد شاخه هاي جانبي انجام مي ‍شود. در فصل خواب سال سوم سربرداري شاخه هاي ثانويه همانند سال دوم خواهد بود. در چهارمين فصل رشد شاخ‍ه هاي مورد نظر و پاجوش هاي اضافي حذف مي ‍شوند.در فصل خواب سال چهارم فقط شاخ‍هاي باريك، بلند و آنهايي كه داراي رشد عمودي و باعث رقابت هستند، حذف مي شوند.

    مراحل مختلف هرس فرم درختان پسته :

    درفصل خواب پنجم شكل و اسكلت مورد نظر بايستی تكميل شده باشد. اگر هرس برخي از شاخه ها، اثر مثبتي روي تكميل شكل دارد بايد .سريعاً انجام شود. متاسفانه در بيش از 90 درصد باغات پسته، هرس فرم انجام نشده و درختان موجود به شيوه سنتي (درختچه اي) پرورش يافته اند.

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,
  • آبان

    آب و هوای مناسب برای کشت زعفران


    ارسال شده توسط: marketabad

    آب و هواي مناسب برای کشت زعفران

    زعفران گياهي است نيمه گرمسيري و در نقاطي که داراي زمستانهاي ملايم و تابستان گرم و خشک باشد بخوبي مي رويد. مقاومت زعفران در مقابل سرما زياد است و ليکن چون دوران رشد آن مصادف با پائيز و زمستان و اوايل بهار است طبعا در اين ايم به هواي مناسب و معتدلي نياز دارد. در دوره خواب يا استراحت گياه (تابستان) بارندگي يا آبياري براي آن مضر است بنابراين کشت و کار آن در مناطق گيلان و مازندران و مناطق گرم جنوب کشور معمول نيست. اراضي آفتاب گير و بدون درخت که ضمنا در معرض بادهاي سرد نيز نباشد براي رشد زعفران مناسب است. با اين وجود در برخي از روستاهاي بيرجند و قاين در زير سايه بوته هاي زرشک و درختان بادام که در تابستان کمتر آبياري مي شوند کاشته مي شود.

     

    حداکثر دماي اين گياه بين 40 تا 35 درجه سانتي گراد و در ارتفاع بين 1300 تا 2300 متر از سطح دريا عملکرد خوبي را نشان داده است.خاک مناسب پرورش زعفران:از آنجاييکه پياز زعفران مدت نسبتا زيادي (7 - 5 سال) در زمين مي ماند. خاک زمين بايد سبک يا ترکيبي از شن و رس باشد که پياز بتواند در اين مدت علاوه بر تامين مواد غذايي، در مقابل شرايط خاص منطقه اي نيز مقاومت نمايد.بنابراين جهت رشد و نمو مناسب گياه و توليد محصول مرغوب و مطلوب زمين هاي حاصلخيز و زهکشي شده بدون درخت با خاک(لومي، ليموني، رسي و شني) و آهک دار که Ph آن بين 7-8 باشد بر زمين هاي شور، فقير و مرطوب، اسيدي ترجيح داد.

     

    زعفران در زمين هایيکه داراي قلوه سنگ يا علف هاي هرز يا مواد آلي پوسيده نشده باشد محصول خوبي نمي دهد.تهيه زمين:در تهيه زمين به منظور کاشت زعفران لازم است توجه و دقت خاصي معمول شود ابتدا در فرصتهاي مناسب در پائيز يا زمستان زمين مورد نظر را شخم عميق مي زنند درصورتيکه شرايط مناسب نبوده يا دسترسي به تراکتور مقدور نباشد مي توان شخم را در پايان بهار يا اوايل تيرماه نيز انجام داد.در تهيه زمين بطريق سنتي در اوايل بهار پس از قطع بارانهاي بهاره زمين را با گاوآهن ايراني شخم مي زنند بعد از 15 - 10 روز مجددا به شخم زمين اقدام مي کنند و اگر زمين داراي کلوخ باشد گاوآهن را باز کرده و کلوخ ها را با استفاده از ماله خرد مي کنند بعد از دو يا سه هفته مجددا زمين را دوبار در جهات عمود بر هم شخم مي زنند قبل از شخم سوم براي هر 100 متر مربع زمين 10 - 5 بار الاغ کود حيواني پوسيده پخش مي نمايند کشاورزان بخوبي دريافتند که شخم هاي مکرر صرفنظر از تهيه بستر مناسب کشت زمين را تا حدودي از وجود علف هاي هرز پاک مي سازند.

     

    در اين طريق زمين کرت بندي شده و طول و عرض کرتها را نسبت به شيب زمين و قدرت آب تعيين مي کنند. معمولا عرض و طول کرتها در حد بين 4*10 تا 100*10 متر مي باشد در زراعت مکانيزه زعفران زمين را در پاييز سال قبل از کشت با گاوآهن شخم عميق مي زنند در بهار پس از قطع بارانهاي بهاري خاک را با انجام شخم متوسط ضمن سله شکني از وجود علفهاي هرز پاک مي کنند در مرداد يا شهريور پس از پخش 40 -80 تن کود حيواني و 200 کيلوگرم فسفات آمونيوم زمين را بصورت فارو در مياورند و براي کشت آماده مي کنند. (البته متخصصين تغذيه اي توصيه مي کنند که حدود 250 کيلوگرم سولفات پتاسيم نيز در اين مرحله با خاک مخلوط گردد)انتخاب پياز و زمان کشت زعفران:احداث مزارع جديد زعفران فقط بوسيله پياز آن مقدور و معمول است. بنابراين تهيه و انتخاب پياز مرغوب جهت کاشت در ايجاد و گسترش کشت حائز اهميت است.

     

    پياز زعفران را مي توان از خاک درآورد به انبار يا مزرعه ديگري منتقل نمود، با توجه به دوده خواب يا استراحت پياز که از اواخر ارديبهشت ماه تا اواخر مرداد ادامه دارد مي توان در اين فاصله نسبت به بيرون آوردن پياز اقدام کرد. بهتر است پيازها پس از بيرون آوردن از زمين کاشته شوند تا پيازها ضمن ادامه استراحت در زمين جديد مستقر شوند. از بيرون آوردن پيازها در اواخر مرداد به بعد بايد خودداري کرد چون در اين موقع بعضي از پيازها ممکن است براي ريشه دادن و جوانه زدن آماده باشند هر قدر فاصله بيرون آوردن پيازها تا کاشت کمتر باشد بهتر است با وجود اين پياز زعفران را براي مدت چندماه در محل سرد و خشک با ارتفاع 30 - 20 سانتي متر مي توان بصورت پخش شده نگهداري نمود ولي اين امر باعث عدم توسعه فيزيولوژيکي گلها شده و باردهي سال اول کشت را شديدا کاهش مي دهد.

     

    پياز زعفران را از موقع خزان بوته (اوايل خرداد تا اواسط مهرماه مي توان کشت نمود ولي بهتر است از کاشت پياز در اواخر تير و اوايل مرداد خودداري شود زيرا در اين موقع هوا و زمين بسيار گرم است و بيم آن مي رود که رطوبت پياز موقع جابجاي از بين رفته و به آن صدمه وارد شود. بر اساس تحقيقات انجام شده توسط مرکز پژوهشهاي صنعتي خراسان بهترين زمان کشت خرداد ماه مي باشد.نوع و مقدار کشت پياز زعفران:بطوريکه گفته شد زعفران بوسيله غده ساقه که عبارت از پيازهاي تو پر (بنه) مي باشد ازدياد مي شود و اندازه آن از يک فندق تا يک گردو متفاوت است. پيازهاي انتخابي بايد درشت تر، سالم تر و بدون زخم و خراشيدگي و عاري از هر نوع بيماري باشد.پيازها بهتر است قبل از کاشت با سموم قارچ کش از قبيل سرزان، سري تيزان و گرامنيون و غيره به نسبت 500 - 300 گرم سم براي يکصد کيلو پياز بر عليه بيماريهاي قارچي ضد عفوني شوند.

     

    در موقع کاشت بهتر است پولک يا لايه خشک کف پياز به همراه مقداري از پوسته آزاد روي پياز جدا شوند تا جذب آب بوسيله پياز آسانتر و جوانه زدن آن سريعتر انجام شود. مقدار کاشت پياز بسته به ريزي و درشتي از 10 - 3 تن در هکتار فرق مي کند. فواصل کاشت معمولا 30 - 25 سانتي متر از هر طرف مي باشد.تعداد پياز انتخابي جهت کاشت در هر چاله 3 پياز است با وزن متوسط 6 گرم براي هر پياز مي باشد در صورتيکه پيازها رديفي در فارو کاشته شوند بصورت منفرد و با فاصله 8 - 6 سانتي متر از يکديگر به مقدار 3 تن و در صورتيکه بصورت سنتي و در هر چاله 5 عدد مصرف کنند ميزان کاشت پياز به 5 تن بالغ خواهد شد. گفتني است که در تحقيقات انجام شده بهترين پيازها، پيازهايي با اندازه بيشتر از 8 گرم بود.عمليات کاشت پياز زعفران:براي کاشتن پياز زعفران ابتدا چاله هاي يک رديف را با بيل در مي آورند و در داخل هر چاله بطوريکه گفته شد از 3 - 15 پياز قرار مي دهند. عمق کاشت پياز 20 - 15 سانتي متر در نظر گرفته و در موقع کاشت سر پيازها بايد رو به بالا قرار گيرد. پيازها در عمق 20 سانتي متري در زمستان از سرما و يخبندان و ساير تنش هاي محيطي و در تابستان از گرما زدگي مصون مي مانند.براي کاشت زعفران 5 - 4 نفر شرکت مي کنند به اين ترتيب که يک نفر با بيل چاله ها را در مي آورند دو نفر پيازهاي قابل کشت را بصورت دسته هاي 3 تا 5 يا 15 تائي انتخاب مي کنند و نفر چهارم پيازها را در داخل چاله ها قرار مي دهند و بقيه نفرات کار خود را ادامه مي دهند تا تمام زمين کاشته شود.

     

    سرانجام سطح مزرعه را که نا مسطح شده با بيل يا ماله ايکه صاف و فشرده مي سازند تا پيازها به خاک بچسبد.زمين کشت شده به همين صورت تا موقع آبياري پائيزه رها مي شود قبل از آبياري در حدود 20 - 10 تن کود حيواني کاملا پوسيده با بيل يا چهر شاخ در سطح زمين پخش مي نمايند.در اسانيا کاشت زعفران به صورت ديم صورت مي گيرد پيازهاي زعفران بجاي کپه کاري در داخل رديف 4 بفاصله 5 تا 8 سانتي متر از همديگر کاشته مي شود. و رديف هاي کاشت از يکديگر 35 - 30 سانتي متر فاصله دارد. پس از انجام عمل کاشت روي شيارها را با ماله پوشانده و زراعت رديفي بنظر مي رسد.آبياري:پس از پايان کاشت پيازهاي زعفران که حداکثر تا آخر شهريورماه طول مي کشد حدود 15 تا 10 روز بعد از کاشت اقدام به آبياري مزرعه مي نمايند. در نقاط مختلف خراسان بسته به وضعيت آب و هوايي منطقه از اواسط مهر ماه تا دهه اول آبان آبياري زعفران شروع مي شود. با توجه که گل کردن زعفران تا حدودي تابع آب اوليه مي باشد لذا براي اينکه برداشت زعفران با مشکل مواجه نشود آب اول را در بين قطعات با فاصله چند روز تقسيم مي کنند تا بدين وسيله دوران اوج گلدهي قطعات با يکديگر همزمان نباشد.آب اول زعفران خيلي مهم است و تمام نقاط زمين بايد بطور کافي و يکنواخت آب بخورد تا گلهاي يک قطعه با هم و هم زمان بيرون آيند بعد از گاورو شدن مزرعه براي سله شکني از کج بيل و چهار شاخ فلزي يا گاو آهن ايراني با عمق کم استفاده مي شود متعاقب آن زمين را ماله مي کشند.

     

    سله شکستن زمين باعث مي شود که جوانه هاي گل با سهولت بيشتري از خاک بيرون آمده و رشد قوي و مطلوبي داشته باشند.پس از آبياري اول بفاصله 15 - 20 روز بعد از آن اولين گلهاي زعفران ظاهر مي شوند بديهي است که مزرعه زعفران در سال اول محصول قابل توجهي نمي دهد. از اوايل فروردين تا زمانيکه رنگ برگها به زردي مايل شود هر 12 - 6 روز يکبار آبياري انجام مي شود.بايد توجه داشت که بعد از وجين يک نوبت آبياري به تاخير بيفتد تا علف هاي هرز از بين رفته و مجددا سبز نشوند. آب آخر در درشت شدن پياز موثر است.سله شکني:همان طور که اشاره شد بعد از آبياري اول به محض گاورو شدن زمين سطح مزرعه بايد سله شکني شود بنحوي که پيازها صدمه نبينند بهترين وسيله سله شکني کج بيل و بيل شيار دار و گاوآهن ايراني و کولتيواتر است.سله شکني باعث مي شود که گلها بآساني از خاک بيرون آمده و کود حيواني با خاک مخلوط گردد.

     

    در مواقعي که زارع نتوانسته باشد بزمين خود کود دهد قبل از اجام آبياري مي توان کود لازم را در سطح خاک پخش نموده و با شخم سطحي با خاک مخلوط نمود و بعد از اين عمل که در واقع حکم سله شکني را دارد جهت هموار نمودن زمين و چسباندن خاک به پيازها زمين را ماله مي کشند.وجين علف هاي هرز: علف هاي هرز از طريق رقابت با گياه زعفران از نظر آب و مواد غذايي و نور خورشيد سبب کاهش محصول مي شود علاوه بر اين ممکن است در مراحل کاشت و برداشت زعفران مزاحمت هاي ايجاد و ميزبان تعدادي از بيماريها و حشرات و بخصوص نماتد باشد. وجين مزرعه در هر موقع که علف هاي هرز رشد کردند ضروري است در مزارع زعفران اولين وجين بعد از آبياري دوم انجام و اين وجين باعث از بين رفتن علف هاي هرز مزرعه زعفران مي گردد.

     

    بطور معمول اولين وجين زعفران بعد از برداشت گلها و دومين آن در صورت لزوم به فاصله در حدود يک ماه قبل از آب سوم انجام مي شود. در مورد مبارزه شيميايي با علف هاي مزرعه بايد توجه کرد که چون اثر اين علف کش ها بر روي گياه آزمايش نشده لذا بايد حتي الامکان به هنگام رشد بوته هاي زعغران از مصرف علف کش هاي شيميايي خودداري شود.عمليات به زراعي زعفران:با توجه به اينکه اصلاح نبات زعفران از طريق به نژادي امکان پذير نيست لذا براي بازدهي بيشتر محصول و ارتقاء کمي و کيفي آن بايد به عوامل زير متوصل شد:

     

    1 - زمين اتخاب شده براي کاشت زعفران بايد حاصلخيز بوده و غني از مواد غذايي و آلي باشد.

    2 - پيازهاي درشت و سالم عاري از هر گونه بيماري و آلودگي براي کشت مزرعه انتخاب شود.

    3 - رديف کاري به جاي کپه کاري نتيجه بهتري مي دهد و عمليات ماشيني را در داخل مزرعه سهل و آسان مي کند.

    4 - از پيازهاي خشکه کن و محافظت شده در شرايط خشک و خنک و تهويه شده استفاده شود.

    5 - در هنگام استراحت تابستاني گياه زعفران از آبياري آن خودداري شود.

    6 - در عمق کاشت پيازها دقت شود که در مناطق سردسير 20 - 15 سانتيمتر و در مناطق معتدل 15 - 10 سانتيمتر کمتر نباشد.

    7 - حتي الامکان در موقع خواب تابستانه با علف هاي هرز مبارزه شود.

    8 - چون هرساله پيازها به سطح خاک نزديک مي شوند افزودن لايه اي معادل 2 - 3 سانت متر از کود و خاک و خاکستر سبب حفاظت بيشتر پيازها از تنش هاي محيطي شده و در عين حال مواد مغذي بيشتري به گياه مي رسد.

    9 - بهنگام تهيه زمين از اضافه کردن کودهاي حيواني بهمراه کودهاي شيميايي لازم که قبلا به مقدار و زمان مصرف آن اشاره شده مايقه اي نشود.

    10 - پس از آبياري سله شکني زمين ضرورت کامل دارد تا گلها بآساني بتوانند از خاک بيرون آيند منتهي بايد دقت کرد که عمق سله شکني طوري نباشد که به پيازهاي زعفران آسيب برسد.

    11 - مبارزه با جوندگان بخصوص انواع موش از اهميت زيادي برخوردار است هرگونه سهل انگاري در اين خصوص باعث از بين رفتن محصول و استقرار موشها در زمين مي گردد.

    12 - برداشت گل در ساعات اول روز (4 - 9 صبح) موقعي که گلها بصورت غنچه باشند بايد انجام شود.

    13 - در خشک کردن گلها بايد دقت شود تا رنگ و عطر دلپذير زعفران محفوظ بماند.

    14 - بهترين روش خشک کردن زعفران روش توسينگ يا خشک کردن اسپانيايي است که بوسيله هيتر و الک نسوز انجام مي شود.

    15 - بالاخره زعفران بايد در ظروف در بسته فلزي، چوبي قلع دار يا شيشه اي در دار دور از نور و رطوبت و حرارت نگهداري شو

    خرید و فروش محصولات کشاورزی

    برچسب ها : ,

ورود کاربران

آخرین مطالب ارسالی

خبرنامه

مطالب پربازدید

آرشیو

آمار بازدید